Inleiding

Wat wonen wij in een prachtige gemeente, een gemeente met verscheidene kastelen: Middachten in de Steeg, Biljoen in Velp, De Gelderse Toren in Spankeren –Leuvenheim en kasteel Rozendael in het naburige dorp.

Van dit laatste kasteel was Baron F.J.W. van Pallandt (1860 – 1932) een van de bewoners, tevens burgemeester van nu het groenste dorp van Europa.

In 1909, om precies te zijn op woensdag 24 april tijdens de eerste ledenvergadering, was Baron van Pallandt een van de oprichters van de Raiffeisenbank, beter bekend als de Boerenleenbank) te Rheden.

Een ieder was het er mee eens, dat zo’n bank er komen moest en op donderdag 27 mei 1909 wordt de oprichting een feit. Zeven van de negen leden van de voorlopige commissie trekken naar Velp en tekenen op het kantoor van notaris G. de Meyďer de oprichtingsakte waarin de statuten volledig zijn uitgeschreven. Deze worden opgenomen in een bijvoegsel van de Nederlandse Staatscourant van 26 juni; als doel van de vereniging is vermeld: de verbetering van het landbouwbedrijf.

Wanneer wij naar het woord "Boerenleenbank" kijken zien we, dat het woord al genoeg zegt: een leenbank voor boeren. Nu, in het begin was dit ook zo. In zijn boekje "Van krulletters naar computer" legt de heer Veninga, oud- direkteur van de bank uit hoe dat gekomen is.

Aan het einde van de 19^de eeuw hadden de landbouwers veel geld nodig om hun bedrijf te moderniseren. Noodgedwongen werd er toen geld geleend bij notarissen en geldschieters en u begrijpt het al, vaak tegen schandalig hoge rente.

Een Duitse plattelandsburgemeester, Friedrich Wilhelm Raiffeisen ontwikkelde een banktype waarbij gelden gebracht en geleend konden worden, natuurlijk tegen een vergoeding. In 1897 werd in ons land de Raiffeisen of Boeren leenbank opgericht. Het was een cooperatieve vereniging met een uit de leden gekozen bestuur, een eveneens uit de leden gekozen controlerend orgaan, de raad van toezicht en als hoogste orgaan de algemene ledenvergadering. Een kassier zorgde voor de dagelijkse werkzaamheden. De leden waren volledig aansprakelijk en de leden van het bestuur en de raad van toezicht ontvingen geen beloning en in beginsel was voor het verkrijgen van een voorschot (geldlening) de persoonlijke garantie vereist van twee solide borgen. Ziedaar, aldus de heer Veninga, het "prototype" van de huidige Rabobank.

De bank heeft in de afgelopen jaren zijn ups en downs gekend. Vooral in de crisis jaren had de bank het niet gemakkelijk. De betrokkenheid van het aantal leden liep terug, de economische toestand in die jaren was verre van rooskleurig en uiteindelijk draait het wel en wee van een bank, dus ook de onze, om de stand van onze economie.

Toen de oorlogsdreiging in 1938 alleen maar toenam was er zelfs iemand, die zijn hele tegoed wilde opnemen. Wel te begrijpen, maar voor de bank niet best. Veronderstel, dat er meerderen zouden volgen. Gelukkig hebben ze het de beste man uit zijn hoofd kunnen praten, want waar kon hij zijn geld beter beleggen dan bij de bank?

Na de oorlogsjaren, de bank kwam er vrij ongeschonden uit, groeide de bank in hoog tempo. Aan de Veerweg werd een nieuw kantoor gebouwd door de plaatselijke aannemer J.Doorneweerd. Het kantoor aan de Veerweg deed dienst als hoofdkantoor (1959 – 1970) maar werd al gauw te klein. De naam van de bank was intussen gewijzigd in Raiffeissenbank met als achterliggende gedachte, dat de bank er niet alleen maar is voor de agrarische stand.

Intussen komen er meer ontwikkelingen op gang. Een nieuwe rekeningvorm voor particulieren wordt ingevoerd: de privérekening. Lonen worden voortaan over de bank betaald, een druk kas-en giroverkeer komt bij de banken op gang en nieuwe medewerkers doen hun intrede. Een nieuwe directeur, de heer T.J. Veninga vangt zijn werk op 1 december 1968 aan. De aanbesteding van alweer een nieuwe bank vindt plaats op 1 juli 1969; bouwer wordt dit keer Chris Liet te Rheden. Er komt een bij-gebouw in Ellecom en de nieuwe bank aan de Haverweg wordt op 22 oktober 1970 door de toenmalige burgemeester Drost geopend.

In het jaar1984, waar we dit boekwerkje mee starten, bestond onze Rhedense Rabobank 75 jaar ; een feest om gevierd te worden!

Dat het onze Rabobank goed mag blijven gaan!

Rheden, juli 2005

Hans Rijnbende

Toen de Rabobank, voorheen Raiffeisen in 1909 opgericht werd, had niemand kunnen bevroeden dat de ontwikkeling van de bank zo’n succes zou zijn. Natuurlijk waren er tegenslagen, vooral veroorzaakt door de oorlog en de slechte economische toestand, maar telkens kwam de bank er weer bovenop.

Ik denk dat velen niet weten hoe een bank reilt en zeilt en dat het wel en wee van een bank te danken is aan het bestuur van de bank, de raad van toezicht, maar vooral de medewerkers die iedere dag weer voor de clientelen klaar staan.

Zo mocht de bank dan in 1984 haar 75 jarig jubileum vieren. Een trots jubileum, want in die 75 jaar is er heel wat veranderd. De bank bleef niet stil staan, maar ging mee in de voortstuwende veranderingen die de maatschappij met zich meebracht. In 1984 schreef de heer Veninga al over de vele ontwikelingen die de bank onderging en zijn opmerking, dat over tien jaar alles er weer anders uit zou zien, sneed hout: telebankieren of met je mobieltje, zittend achter een pilsje in een cafe, de bank een opdracht geven, nu in 2005 heel normaal, was toen ondenkbaar.

Het jaar 1984 was een bewogen jaar. Allereerst het jubileum van onze bank. Op 21 mei was het dan zo ver, want de hele wek door zou alles om de bank draaien. In zaal Woerts aan de Worth-Rhedenseweg werd voor genodigden een officiele receptie gehouden. En dat onze Rabobank zich in die 75 jaar een plaats had weten te veroveren in het Nederlandse bankwezen, bleek wel uit de vele "belangrijke" genodigden die acte de precence gaven: de burgemeester van de gemeente Rheden, de heer van Walsum die met zijn toespraak de bank in het zonnetje zette en de vele collega-direkteuren van de naaste banken uit de omgeving en natuurlijk de vele medewerkers die tezamen de bank hadden groot gemaakt.

s’Woensdags werd er voor de jeugd een middag georganiseerd in de sporthal "Rheton" en niemand minder dan "Ome Willem", bekend van radio en T.V was er, om de kinderen te vermaken. Elk kind tot tien jaar was er welkom. Huis aan huis had men een folder ontvangen met daarop een bon. Tegen inlevering van deze bon kreeg elk kind gratis toegang. Nou, een feest werd het. Uit meer dan 700 kelen klonk het "Deze vuist op deze vuist" en welk broodje Ome Willem, tot groot genoegen van zijn jeugdige publiek, nog steeds het lekkerste ter wereld vindt laat zich wel raden. Ook de oudere jeugd werd niet vergeten. Een etalage-rebuswedstrijd zorgde er voor, dat deze de handen vol hadden. In elke etalage lag een kaart en in de juiste volgorde gelegd vormden deze 16 kaarten een slagzin welke via het antwoordformulier in de folder ingezonden kon worden.

Ook was er een grote fotowedstrijd: 16 detailfoto’s van Rhedense en Steegse gebouwen stonden op het formulier en….welke gebouwen waren dat? Tot slot werd er op 26 mei Open Huis gehouden in het bankgebouw aan de Haverweg. Van 15.00 – 17.00 uur kon iedere belangstellende een kijkje nemen achter de schermen van de bank en komen op plaatsen, die anders "verboden" waren en alles vergezeld van het gebruikelijke "hapje en drankje"

Een leuk initiatief van de bank was nu eens niet een cadeautje te geven in de vorm van een bloemetje of geld, maar een donatie bestemd voor de Rhedense schaapskudde. En zelfs aan de allerjongsten werd gedacht. Iedere ouder die in het tijdvak van 21 tot 31 mei werd verblijd met de geboorte van een baby kon door middel van het geboortekaartje de bank daarvan in kennis stellen en werd dan verblijd met een passend geschenk.

En zo wilde onze Rabobank Rheden de bevolking van harte laten meevieren met het 75 jarig jubileum en gezien de blijde gezichten van kinderen en volwassenen en de vele reacties die bij de bank binnen zijn gekomen, is de bank daar volledig in geslaagd.

Zoals ik al zei; 1984 was een bewogen jaar met toch veel positieve bevindingen. Een negatief geluid kwam van de agrarische sector. Voor hen was het een probleemjaar. In het werkgebied van onze bank waren dat vooral de melkveehouders die te kampen hadden met problemen rond de "superheffing". Aan de ene kant maken overheden wetten ter stimulering van de investeringen, terwijl diezelfde overheden wetten maken voor vermindering van de produktie. Ook in de bouwwereld en bij de middenstanders ziet men de consumptiegroei niet stijgen. Gelukkig heeft Rheden nog goede bedrijven en valt alles hier nog erg mee.

Er waren ook veel positieve factoren en wel op het personeelsvlak. Zonder de andere bestuursleden en leden van de Raad van Toezicht te kort te willen doen, wil ik er toch enkelen noemen.

Dan was er in hetzelfde jaar het 25 jarig jubileum van de heer Lubbers als lid van het bestuur en de raad van toezicht. Op 13 mei 1953, de watersnoodramp was net achter de rug, werd de heer Chr.Lubbers gekozen tot lid van de raad van toezicht. 25 jaar je in dienst stellen van de bank, het is niet niks. Op donderdag 15 november 1984 werd hem met zijn familie een gezellig "samenzijn" aangeboden in restaurant " De Bronkhorst" te Worth-Rheden. Eerder had de bank tijdens een bestuursvergadering hem beloond met een aandenken, terwijl hij uit handen van de heer Oerlemans van het regiokantoor, de goudenspeld uitgereikt kreeg.

In 1987 nam een andere persoonlijkheid, de heer T.J. Veninga, gebruik makende van de VUT, afscheid van onze bank. Achttien jaar werkte hij bij de bank, laatstelijk als direkteur en ook hij werd door de Rabobank niet vergeten. Op 26 mei 1987 werd hem door het bestuur en de Raad van Toezicht een afscheidsreceptie aangeboden in restaurant " De wildwal, Schietbergseweg 28 te Rheden.

Bekendheid verwierf de heer Veninga door het schrijven van het interessante en leuke boekwerkje " Van krulletters naar computer".

Op dinsdag 27 juni 1989 leidde de heer Ph.J van der Weele zijn laatste vergadering als voorzitter van het bestuur. 20 jaar lang had hij "zijn bank" gediend en in die jaren was er heel wat gebeurd: de opening van het nieuwe gebouw in 1970 aan de Haverweg, het vestigen van een blijvend kantoor in De Steeg, en het ,in verband met de kostenbeheersing, moeten sluiten van het pand in Ellecom en dan, als hoogtepunt, het 75 jarig bestaan van de bank in 1984 en natuurlijk de direktiewisseling tussen de heren Veninga en Koning. Wat opvalt is, dat de bank toch goed zorgt voor het personeel en ook de heer van der Weele ontving dan ook bij zijn afscheid een schilderij van Worth-Rheden en een fietsendrager

Hoe belangrijk is de werksfeer op de bank was, werd heel goed ingeschat. Werk je mer plezier, ga je met voldoening naar je werk en weer naar huis, dan profiteert de werkgever daarvan. En hoe kon de sfeer, de relatie van de werknemers onderling en de relatie naar de bank toe verbeterd worden? Juist, met een leuk "uitje". Een personeelsvereniging bestond toen nog niet, maar de collega’s wisten wel het een en ander te organiseren. Op 9 mei 1997 vertrok een groep van 34 personen met de bus naar Hoorn en vandaar met de stoomtram naar Medemblik. Vervolgens naar het Zuiderzeemuseum waar men zich kostelijk vermaakte en om 17.30 werd de terugtocht weer aanvaart richting Rheden,maar alvorens daar aan te komen, genoten ze van een heerlijk diner in het restaurant " Het Roode Koper" te Leuvenhem, niet te verwarren met Leuvenheim.

In 1998 werd genoten van een tocht op het water. In Hemelum bij de zeilvereniging " De Morra" werden boten gehuurd en onder toezicht van een instructeur "bezeilden" de Rabomedewerkers de wateren van Friesland. Ieder jaar werd er zo’n "uitje" georganiseerd en eens in de drie jaar ging men naar het buitenland.

Het waren niet alleen fantastische dagen, maar, volgens een van de medewerkers, versterkte het ook de band onderling.

Wat ging het er in de jaren ’70 en ’80 het er toch anders aan toe dan nu.

Kees van Oostrom werkte in die dagen op het filiaal in Ellecom. Natuurlijk moest er geld in de kas zijn, anders viel er natuurlijk niet te werken. Tegenwoordig komen daar grote en stevige geldauto’s aan te pas, maar toen was het wel even anders. Kees toerde met zijn Rabo- Vespa brommertje iedere dag van de Haverweg door de Middachter Allee naar Ellecom met in zijn mandje, voorop de bromfiets, een bedrag van wel FL 40.000,-. Ook werden grote bedragen van de ene bank naar de ander "gewoon" met de fiets vervoerd en niemand die zich daar zorgen over maakte. Ach, we kunnen wel denken en zeggen : de goede, oude tijd, maar…..we moeten met de tijd mee.

De Fusie

Ik hoor het Ben Zweers, jarenlang lid van de Raad van Toezicht, nog zeggen: " Een fusie, waar is dat nou voor nodig? We draaien toch goed!" Vanaf 1991 tot de fusie in ’98 zat Ben in de Raad van Toezicht en heeft in de tijd van fusiebesprekingen deze tegen proberen te houden. In zijn tijd steeg de het balanstotaal van 84 naar 130 miljoen gulden, dus zo gek was zijn opmerking nog niet.

Tijdens de algemene vergadering op maandag 15 mei 1995wordt er door de voorzitter, de heer Salemink al een balletje opgegooid: Het nieuwe gezicht van de Rabobank: Persoonlijk, deskundig. De klant kan aan de ene kant zichzelf bedienen en aan de andere kant blijven rekenen op hoogwaardige advisering op het juiste moment Of de Rabobank Rheden ook in de toekomst aan de wensen van de klant kan blijven voldoen is moeilijk te voorspellen. Wellicht zou dit kunnen leiden tot schaalvergroting. Dit is vooralsnog echter niet aan de orde.

Op de vergadering van 2 november 1998 echter draait de hele vergadering om de voorgenomen fusie van onze bank met de Rabobank Zuid-Oost Veluwe. Ik citeer uit de woorden van de voorzitter de heer D. Wunderink: Teneinde ook in de toekomst de ambities van de bank volledig te kunnen waarmaken, is in het najaar 1997 een onderzoek uitgevoerd naar de toekomstige positionering van de Rabobank Rheden. De kernvraag die voorlag was: Wil, kan en moet de Rabobank Rheden haar ambities als zelfstandige bank realiseren dan wel moet zij dit in breder verband realiseren. Uit het onderzoek kwam naar voren dat de continuiteit van de bank en het volwaardig kunnen invulling geven aan het bankbedrijf als onderdeel van de Rabo-organisatie, alleen kan worden gewaarborgd door schaalvergroting. Dit heeft geleid tot het besluit om te zamen met de Rabobank Zuid-Oost Veluwe de mogelijkheden van een fusie te onderzoeken.

Toegelicht wordt, dat de Rabobank Zuid-Oost Veluwe ongeveer drie en een half keer zo groot is als de bank in Rheden

Bestuursvergaderingen zijn altijd weinig gewild en van welke vereniging het ook is, er komt geen kip, mits je na de pauze een interessant onderwerp aansnijdt; een dialezing, een muziekgroep of "bal na", vul maar in.

Ook bij onze Rabobank was in de jaren tachtig de interesse minimaal en pas, wanneer de bank met allerlei vernieuwingen van zich doet spreken, wordt de belangstelling wat groter.

In 1984 werd de eerste algemene vergadering gehouden op donderdag 5 juli. Aanwezig waren 6 leden en 3 medewerkers van de bank. Bij het 75jarig bestaan van de bank, een paar weken daarvoor, zullen het er wel een paar meer zijn geweest.

Om 20.15 werd de vergadering geopend door de voorzitter de heer Ph.J van der Weele. De leden ontvingen niet alleen een uitnodiging, maar ook was het statutair geregeld dat een advertentie in het Rhedens/Dierens Weekblad de gegadigden opriep tot het bijwonen van de vergadering, gehouden in het bankgebouw aan de Veerweg.

In zijn openingswoord memoreert de voorzitter dat we tevreden kunnen terugkijken naar 1983. We hebben voldoende gelegenheid gehad om onze middelen uit te zetten. De spaarrekeningen en de overige rekeningen zijn in aantallen redelijk gegroeid. De rentemarkt is redelijk stabiel gebleven, er is een nieuwe hypotheekvorm onder de naam – rente-stabielhypotheek ingevoerd. We hopen dat we mede met deze nieuwe hypotheekvorm het marktaandeel in de huizensector kunnen vergroten. Automatisering blijft continue onze aandacht vragen. We zullen moeten bijblijven om niet achterop te geraken, aldus de voorzitter.

De 6 leden zullen dit allemaal wel beaamd hebben, maar voor hun was het belangrijker: heeft de bank weer winst gemaakt, want uiteindelijk draait het toch allemaal om de centen. Ook in 1984 werd de winst, groot F 48.527,- aan de algemene reserve toegevoegd en met de jaren ervoor, wordt dit al een aardig potje.

Voor het bestuur en de raad van toezicht werden respectievelijk heer J. Ribbers en de heer A.J. Liet herkozen.

Positief was, dat de voorzitter kon mededelen, dat er in de Steeg een gebouw wordt aangekocht, zodat ook in De Steeg voortaan een permanent gebouw aanwezig zal zijn.

U ziet, weinig spannende momenten in zo’n bestuursvergadering en……..tevreden leden.

Rondvraag: Er zijn geen vragen.

Aantal leden voor de algemene vergadering 1984 – 1999

In 1984 6 leden In 1990 10 leden In 1996 58 leden

In 1985 7 leden In 1991 11 leden In 1997 47 leden

In 1986 7 leden In 1992 11 leden In 1998 47 leden

In 1987 6 leden In 1993 14 leden In 1999 97 leden

In 1988 9 leden In 1994 27 leden

In 1989 11 leden In 1995 54 leden

Op 24 september 1990 opent de toenmalige voorzitter, de heer J. Ribbers de vergadering, heet allen welkom en memoreert dat de aanwezigen door hun aanwezigheid blijk geven van hun betrokkenheid bij de bank. Toch vindt hij het jammer dat er maar 10 leden zijn komen opdagen.

Nu vermeldde ik al, dat bestuursvergaderingen niet erg gewild zijn, maar is er iets aantrekkelijks, zoals een lezing, dan willen de mensen wel komen.

In 1993 vermeldt de heer J. Ribbers in zijn opening dat, in tegenstelling tot voorafgaande jaren, alle leden (552) een persoonlijke uitnodiging hebben ontvangen. Uitgaande van het respons ( 14 aanmeldingen) zal het bestuur zich braden of de extra inspanningen die met dit uitnodigingsbeleid gepaard gaan, verantwoord zijn.

In 1994 zien we, dat de bank daar op inspringt en het aantal aanwezige leden groeit met het jaar. Natuurlijk niet alleen vanwege de lezing, maar bij het groeien van de bank groeit ook de interesse van de leden.

In de vergadering van 1994 zien we, dat het aantal leden verdubbeld is. Een belangrijke vergadering? Of misschien bal na?

Het antwoord is:beiden. Het jaar 1993 was een jaard met veel nieuwe ontwikkelingen. De balans tussen kosten en baten ontwikkelde zich gunstig, de zakelijke markt speelde duidelijk in op de elektronische betaalvormen, o.a. Rabobank-Telebankieren. Ook op de partikulieren markt werd het betalingsverkeer steeds meer geautomatiseerd en gesteld mag worden, dat onze bank diep geworteld is in de samenleving, aldus de voorzitter de heer A. Salemink.

Zaken als Telebankieren trok logischer wijs de aandacht van veel leden. Koop ik nu wel een computer of niet en welke voordelen heeft deze manier van omgaan met de bank.

Ook op economisch gebied ging het de klant steeds beter. Een nieuwe hypotheek op het huis of een tweede, en hoe beleg ik mijn geld. Wat zijn de fiscale aspecten wanneer ik mijn vermogen wil beleggen?

Op deze 7^de juni 1994 kwam de heer MGJM van Kempen hier een lezing over houden, terwijl de directeur de heer JP Koning in ging op de diverse mogelijkheden van het bedrijfssparen.

En daarmede is dan gelijk de verdubbeling van het aantal leden verklaard.

In 1995 is het aantal leden zelfs weer (bijna) verdubbeld. Gaat het zo goed met de bank? Het laatste kan bevestigend beantwoord worden. 1994 is het beste jaar uit de historie van de bank! De kredietverlening is fors gestegen. Veel leningen zijn omgezet van variabel naar vastrentend. De provisie-ontwikkelingen zijn positief. Naar verwachting zal in 1995 F 1 miljoen provisie gerealiseerd worden. Dank zij de grote inzet van de medewerkers is 1994 voor de Rabobank niet alleen in termen van vernieuwing, maar ook qua financieel en cooperatief resultaat een succesvol jaar geweest.

Kijk, dat willen leden graag horen en ze mogen er ook best een beetje trots op zijn, dat het hun bank zo goed gaat.

Toch had deze avond iets teleurstellend. Chriet Titulaar, bekend astronoom van radio en tv en auteur van verschillende boeken over ons heelal zou deze avond een lezing geven met als onderwerp: "Welkom in het jaar 2000" wat wellicht het grote aantal toehoorders verklaarde. Helaas was de goede man wegens ziekte verhinderd. Zijn taak werd overgenomen door de heer Rietveld van Rietveld en Rietveld Idea Management met een lezing over de toekomst.

Chriet Titulaar of niet, een feit is, dat het aantal bezoekende leden redelijk constant blijft en dat zelfs in 1999 de zaal bijna te klein is: 97 leden.

De Rabobank constateert met trots de groei van haar bedrijf en is daarom bijzonder verheugd met het feit, dat zoveel leden met het wel en wee van de bank meedenken en meeleven.

Geen enkele vereniging kan bestaan zonder een bestuur en, in ons geval, een Raad van Toezicht. Tegen een kleine vergoeding verrichten deze mensen goed werk, houden het reilen en zeilen van de bank in de gaten, denken mee en zetten met het bestuur richtlijnen uit voor het jaar dat komen gaat en mede, dankzij hen, is het de Rabobank goed gegaan. We vermelden dan ook met respect alle leden van de laatste 15 jaar.

Bestuur: (herkiesbaar of nieuw lid

In 1984 wordt de heer J. Ribbers herkozen als lid van het bestuur.

In 1985 wordt de heer L.H. Oosterink herkozen

In 1986 de heer Ph. J. van der Weele

In 1987 de heer J. Ribbers

In 1988 de heerL.H. Oosterink

In 1989 de heer D. Wunderink

In 1990 de heer J. Ribbers

In 1991 de heer A. Th.M. Salemink

U ziet, dames waren toen (nog) niet in de picture.

 De heer Oosterink neemt na 26 jaar afscheid als lid van het bestuur. Hij heeft in die tijd de groei van het balanstotaal meegemaakt van 8 miljoen naar 80 miljoen gulden.

Als dank voor alles wat hij voor de bank heeft gedaan, ontvangt hij uit handen van de voorzitter, de heer J. Ribbers, een schilderij waarop de jaargetijden staan. In het schilderij is de opgaande lijn van de Rabobank verwerkt. Ook ontvangt hij, namens de Raad van Beheer en de Hoofddirektie erkentelijkheid voor dat wat hij gedaan heeft en tevens wordt hem de zilveren Rabospeld, alsmede de daarbij behoende oorkonde overhandigd.

In 1992 de heer D. Wunderink

In 1993 de heer J. Ribbers

In 1994 de heer A. Salemink

In 1995 de heer D. Wunderink

In 1996 Voordat de vergadering begint memoreert de voorzitter het plotselinge overlijden van de heer A. Th. M. Salemink op 7 januari. Na een ogenblijk stilte wordt de vergadering voortgezet. Zijn plaats wordt ingenomen door Mevr H.O.G. Jansen – den Hartog.

1996 de heer J. Ribbers

1997 de heer J.M. Kulling

De heer J. Ribbers neemt na 24 jaar lid te zijn geweest van een van de beheerscolleges van onze bank, afscheid.. Als blijk van waardering voor zijn inzet, speldt de heer Wunderink hem de speld op en overhandigt hem onder luid applaus, de daarbij behorende oorkonde.

In 1998 de heer D. Wunderink

 Voorzitters

1984. de heer Ph. J. van der Weele
1985. de heer Ph. J. van der Weele
1986. de heer Ph. J. van der Weele
1987. de heer Ph. J van der Weele
1988. de heer Ph. J. van der Weele
1989. de heer Ph.J. van der Weele
1990. de heer J. Ribbers
1991. de heer J. Ribbers
1992. de heer J. Ribbers
1993. de heer J. Ribbers
1994. de heer A. Salemink
1995. de heer A. Salemink
1996. de heer D. Wunderink
1997. de heer D.Wunderink
1998. de heer D. Wunderink

Raad van Toezicht (herkiesbaar of nieuw lid)

1984. De heer A.J. Liet
1985. aftredend is de heer Chr. Lubbers welke helaas niet aanwezig is. Na 26 jaar als bestuurslid en lid van de raad van toezicht te hebben gefunctioneerd, dient de heer Lubbers, gezien zijn leeftijd, volgens de statuten af te treden. De heer D. Wunderink, we zullen hem nog wel meer tegenkomen) wordt als nieuw lid

van de raad van toezicht benoemd. Hij wordt verzocht de ledenkaart te onderteken daar hij statutair dient te worden gekozen uit de leden. Hij wordt gefeliciteerd door de heer A.Liet die hoopt op een prettige samenwerking, hetgeen gezien het goed functioneren van de bank, geen probleem zal zijn.

1986. De heer A.A. Lammers
1987. De heer A.J.Liet
1988. De heer D. Wunderink
1989. De heer A.A. Lammers.

Aangezien de heer D. Wunderink is gekozen als lid van het bestuur, treedt hij af als lid van de raad van toezicht. In zijn plaats wordt aangesteld de heer A.J. Meerdink.

Na deze verkiezingen neemt de heer Ribbers van de gelegenheid gebruik de heer van der Weele te bedanken voor zijn bijna 20 jaar lange werk in het bestuur. Hem wordt een

schilderij van Worth-Rheden alsmede een fietsdrager aangeboden, terwijl thuis inmiddels een prachtig bloemstuk was bezorgd.

Opvallend is de goede sfeer zowel in het bestuur als in de raad van toezicht en…..de medewerkers worden niet vergeten!

De heer M. Elderman. Hij neemt de plaats in van de heer A.J. Liet. Ook deze wordt niet vergeten en ontvangt voor het 12 jaar "toezichthouden", een kadocouvert.

1990. De heer A.J. Meerdink. Aftredend is de heer A.A.Lammers die zich niet herkiesbaar heeft gesteld. In zijn plaats wordt de heer B. Zweers gekozen.

In verband met zijn benoeming als lid van het bestuur is de heer A.Th.M. Salemink aftredend. Als zijn vervanger wordt gekozen Mevr. Jansen-den Hartog

1991. De heren B.Zweers en H. Groenewoud
1992. De heer M Elderman
1993. De heer A. Meerdink
1994. De heer B. Zweers
1995. Mevr. Simonse – Liet. Mevr. Jansen – den Hartog wordt lid van het bestuur.
1996. De heer A. Meerdink
1997. In dit jaar is dan de fusie met Rabobank Zuid-Oost Veluwe en worden de heren ir.J.M. Kulling en D. Wunderink benoemd tot leden van het bestuur gekozen, terwijl mevr. H.O.G. Jansen-den Hartog en de heer A.J. Meerdink toetreden tot de raad van toezicht.

Wanneer we het financiele aspect van Rabobank Rheden over de afgelopen 15 jaar bekijken, kunnen we maar tot een conclusie komen: de bank heeft niet slecht geboerd, heeft zijn zaakjes op de rails en…., is in balans.

Toen de heer L.H. Oosterink in 1991 na 26 jaar afscheid nam van de bank, had hij het balanstotaal zien groeien van 8 naar 80 miljoen gulden. Goed, bij de huidige normen een schijntje, maar voor die jaren een enorm bedrag en een bedrag om trots op te zijn.

Natuurlijk liep niet alles van een leien dakje en waren er ook jaren waar het balanstotaal iets terug liep. De veel besproken kapitaalvlucht naar het buitenland (totaal in Nederland 5 miljard gulden) als gevolg van de aan de banken opgelegde verplichting de uitbetaalde rente aan de fiscus op te geven was ook voor de bank in Rheden niet zonder gevolgen gebleven.

En dan de concurrentie onder de verschillende banken om middelen te verwerven was een reden voor de bank, om goed op haar hoede te blijven. Ook de rente staat in die jaren onder druk. Leners vragen bij een lage rentestand om vastrenterende middelen en spaarders kun je vaak alleen binnenhalen met aantrekkelijke rentes en volumeverbreding is dan ook vaak de enige mogelijkheid om de rentewinst op peil te houden.

In ’89 zien we een daling van het balanstotaal van ongeveer 14 miljoen gulden en dat is even schrikken, maar na enig uitleg ook wel weer te begrijpen: de hoogte van de balans wordt n.l. bepaald door de passiva-zijde. Vanaf december 1988 werd de bank regelmatig geconfronteerd met grote deposito’s en dit verklaart dan ook de beweging van ons balanstotaal, wat, volgens voorzitter de heer J. Ribbers, veel weg heeft van een Alpenlandschap. De totale uitzettingen waren maar met een miljoen gulden gestegen, terwijl in 1988 de uitzettingen met 11% waren toegenomen.

Ook speelt de conjunctuur in den lande een belangrijke rol. Treed er een herstel op, dan is dat bij de bank direct te merken.

Ook nieuwe ontwikelingen speelden een rol. De zakelijke markt speelde duidelijk in op de elektronische betaalvormen o.a. Rabobank Telebankieren en ook op de particulieren markt werd het betalingsverkeer steeds meer geautomatiseerd.

Op 30 mei 1989 werd in het dorp Rheden de eerste geldautomaat in gebruik genomen. Wat een vooruitgang, want het betekende, dat men niet alleen bij de Rabobank kon "pinnen", maar ook bij andere banken en zelfs, als men bijvoorbeeld met vankantie was in Spanje daar bij de bank het geld "uit de muur" kon halen.

Dinsdagmiddag om 14.00 uur was het dan zo ver: twee bejaarde dames, mevr. J.W.Kock-Baars uit de Steeg en mevr.H.G. van de Spreng-Rexwinkel uit Rheden verrichtten de openingshandeling door een pasje in de gleuf te steken en hun bijbehorende pincode ( Persoonlijk Identificatie Nummer) in te tikken. Het eerste geld wat op deze manier uit de muur werd gehaald, was bestemd voor het Comite "Bejaarden bustocht in De Steeg en Rheden".

U ziet, de bank trad hier als sponsor op en dat was niet het enige. Vele verenigingen die bij de bank aanklopten werden gehonoreerd met een bedrag. Zo werd in ons dorp o.a. de Nationale Damkapioenschappen georganiseerd en gesponsord door de Rabobank en ook de voerbalvereniging "Rheden" kon op hulp rekenen.

In 1997 werd het boek "Mensen om nooit te vergeten" tijdens een ledenvergadering in de Wildwal uitgereikt aan alle aanwezige leden en de auteur, schrijver dezes, vaarde er wel bij.

Door: Frans, Kees, Gerrit, Janny, Lilian en Clara

1. Er liep een verdwaald hert over de Haverweg vertelde een collega. De rest dacht dat ze droomde, maar nee, het was echt waar.

2. De omgeving van de bank werd altijd goed in de gaten gehouden. Zo stond er eens een auto dagenlang op hetzelfde tijdstip op dezelfde plaats. Dit was toch wel erg verdacht en de politie werd ingeschakeld. Wat bleek: de bestuurder zat op een teken van zijn vriendin te wachten, dat haar man het pand verlaten had en de kust voor hen dus veilig was!

3. Een klant kwam aan de balie en vroeg of zijn AOW al binnen was. Dit was nog niet het geval. De klant gaat naar huis en komt onderweg de geldwagen van Van Gend & Loos tegen. De man weer op de fiets naar de bank, en vraagt nogmaals om zijn AOW. Van Gend & Loos was immers geweest.

4. Van sommige echtparen is het onderscheid tussen man en vrouw erg lastig. Aan de telefoon, maar ook aan de balie. Men dacht eens dat er een vrouw met een sigaar stond, maar het was haar man.

5. De interim-directeur, Peter Beers, nam af en toe Bossche bollen mee. Bij het afscheid van Peter bleek dat in tegenstelling tot zijn periode bij andere banken hij het moeilijk vond om ons te verlaten. Dit was wederzijds. Het was natuurlijk ook een zeer enerverende tijd waar hij ons heel goed in begeleid heeft.

6. Kasverschillen moesten opgelost zijn voordat het voltallige personeel naar huis mocht. Ook al was het verschil maar f 0,03.

7. De directeur zat met 2 dames (collega’s van ons) in een kamer toen hij, in plaats van erop, naast de stoel ging zitten. De dames durfden natuurlijk niet te lachen maar liepen wel snel de kamer uit om dit bij collega’s te vertellen en uit te lachen. Ze zijn werkelijk de kamer uitgevlucht!

8. Sollicitatie gesprekken hadden vroeger ook wel eens plaats bij de directeur thuis. Als het slecht weer was maakte het niet uit of je met de modderlaarzen aan kwam.

In dat gesprek werd er ook altijd naar het geloof gevraagd. Een goede mix was erg belangrijk.

9. We waren soms erg druk. Vooral als een collega het telefoonboek weer had laten vallen en alle nummers weer door elkaar lagen. Dit kon voor een enkele klant wel eens gebruikt worden als excuus.

10. Op 1 april werd de plaatselijke boekhandel gebeld met het verzoek om een rekenliniaal voor het meten van regelafstandsspaties. Alle catalogi werden doorgespit maar meneer kon ons helaas niet helpen.

Ook collega’s moesten er aan geloven. Meneer de Leeuw uit Arnhem moest worden teruggebeld(dierenpark Burgers). Het nummer van Hulp in psychische nood werd bij een collega op het bureau gelegd met het verzoek om even terug te bellen.

11. Bij personeelsuitjes was er een bestuurslid die zijn sigarendoos te voorschijn haalde om de moppen, die hij altijd op de achterkant schreef, aan ons te vertellen.

12. De kluis is een hele veilige plek. Als je de sleutel echter vergeet mee naar binnen te nemen dan kun je wel eens vast komen te zitten samen met een klant en diens kindje.

Of je gaat zelf naar huis en sluit een klant op (kantoor Veerweg). Deze heeft voor de ramen staan zwaaien naar voorbijgangers en gevraagd of zij iemand wilde bellen om hem te bevrijden.

13. Op de Veerweg werden naast werken ook buikspieroefeningen gedaan. Ook zijn er vele borduur- en breiwerken ontstaan.

14. In De Steeg was de sociale controle erg groot. Klanten waarschuwde de bank voor nieuwe inwoners! Ze brachten voor de medewerker koffie, appels en zelfs boerenkool kant en klaar voor in de vriezer.

15. Als de geldautomaat gevuld moet worden moet de klant even wachten. De medewerker kon de klant wel zien maar de klant de medewerker niet. De medewerker vertelde aan de klant dat hij even moest wachten. De klant snapte er niets van: een sprekende geldautomaat die de naam van de klant kende?

16. De medewerkers waren erg sportief. Zo werd er deelgenomen aan volleybal-, bowling- en voetbaltoernooien.

17. Bij het jubileum werd een kwartet uitgegeven met allemaal mooie plaatjes uit het werkgebied. Dit kwartet werd met het voltallige personeel in doosjes verpakt en uitgedeeld aan alle inwoners van Rheden, De Steeg en Ellecom. (ha ha!)

18. Bij de opening van het verbouwde pand aan de Haverweg werd een groot vuurwerk afgestoken. Het was echter zo hard dat alle aanwezige kinderen moesten huilen.

19. Tijdens de verbouwing draaide de bank gewoon door maar dan in de noodhuisvesting. Deze noodhuisvesting had een plat dak en die zomer was het verschrikkelijk warm. Zo warm dat de deuren aan alle kanten open gingen. Tijd voor airco! Die kwam dan ook uiteindelijk.

In deze noodhuisvesting zat ook alarm. Toen die s’nachts een keer afging kwamen twee collega’s in hun pyjama naar de bank. De politie zat boven op het dak met een zaklamp. Wat bleek, het alarm werd veroorzaakt door een dwarrelende envelop. De collega regelde gelijk een stropdas voor zijn verzameling in ruil voor een speculaaspop die nog op kantoor lag!

20. Het kerstontbijt werd geďntroduceerd Een groot succes.

21. De dag na Hemelvaart ging de bank dicht en gingen we met het personeel+bestuur+raad van toezicht twee dagen uit. We zijn naar Winterberg en Wuppertal geweest.

In Winterberg werd geprobeerd hoeveel mensen in een telefooncel pasten.

Ook de speeltuin blijft leuk, ongeacht de leeftijd.

22. Voor de verbouwing zat er veel glas bij de ingang van het pand aan de Haverweg. Hier zijn diverse klanten tegenaan gelopen. Iedere keer lagen wij als collega’s weer dubbel als dit gebeurde. Niet netjes maar zo komisch om te zien. Vooral omdat de klanten het zelf ook zo stom vonden.

23. Soms werd het stil alarm per ongeluk door een collega ingedrukt. Zo kwam de politie ook een keer de bankhal in. Een nieuwe collega ziet dit en duikt in paniek onder haar bureau.

Zij wist nog niet dat de politie je beste vriend is.

24. In Ellecom had het kantoor 2 loketten maar er was altijd maar 1 personeelslid aanwezig. Komt er een klant aan de balie met een klacht. Deze wordt door de collega naar het andere loket verwezen, want dat was speciaal voor klachten!

25. In het begin moest het geld opgehaald worden bij het postkantoor. Dit werd dan door een collega onder de snelbinders gedaan en deze fietste rustig naar kantoor. Later kwam Van Gend & Loos dit bezorgen, als je het bestelde! Dit laatste werd nog wel eens vergeten en dan moest je naar het kantoor van de Nederlandse Bank in Arnhem. Dan ging je met een collega in de auto en haalde je f. 300.000,- op. Vervolgens namen de collega’s van de bijkantoren weer een gedeelte mee op de fiets of in de auto.

26. Jubilea en bruiloften werden altijd op ludieke en gepaste wijze gevierd. Men schroomde niet om collega’s terug te pakken en in het zonnetje te zetten. Het mocht ook wat kosten!

27. De service naar klanten ging erg ver. Sommige collega’s brachten wekelijks bij klanten geld.

28. Toen de fusie een feit was verdwenen langzamerhand alle collega’s naar andere kantoren. Uiteindelijk bleven er 2 collega’s over die alle klachten en opmerkingen van klanten te verwerken kregen. Voor hen was dit een verschrikkelijke periode.