[left.htm]
Fietstocht Santiago de Compostela
| Naast het schrijven van boeken,
zijn Hans & Hermien Rijnbende ook uiterst ondernemend. Hoe ouder hoe gekker laten we
maar zeggen... En zo is ook het idee ontstaan om een eindje te gaan fietsen... Een Pelgrimsfietstocht naar Santiago de Compostela in Spanje. Een tocht met Rheden als beginpunt, en met in totaal zo'n 2500 km. af te leggen.
Op de kaart hier rechts is de globale lijn van hun tocht te zien: Rheden, Vessem, Lier, Geraardsbergen, Rongy, St. Quentin, Compiegne, Us, Chartres, Vendome, Veigne, Poitiers, Valence, St. Aulaye, Branne, Pissos, Dax, St. Pied de Port, Burguete, Pamplona, Estella, Logrono, Castildelgrado, Burgos, Carrion de los Condes, Leon, Astorga, Ponferrada, Villa del Bierzo, Sarria, Melide, Santiago de Compostella. |
 |
Het idee om naar Santiago de Compostela te gaan ontstond al enkele jaren geleden. Hermien was de eerste die er over hoorde en wat de reden was laten we maar in het midden, maar Santiago trok haar direct, terwijl Lourdes toch dichterbij was. Nu is Lourdes een echt Rooms-Katholiek gebeuren, terwijl wij Protestant zijn en Santiago is dat in wat mindere mate, toch trok deze plaats ons direct. In de plaatselijke bibliotheken werd gesnuffeld, boeken werden doorgelezen en zo groeide het verlangen eens naar Santiago de Compostela te gaan.
Duizenden pelgrims waren ons voorgegaan, ieder met zijn of haar eigen intentie. Want waarom maak je zo'n reis. Van oudsher was het een soort boetedoening (ging voor ons niet op) en tegenwoordig kom je onderweg zieken tegen die hopen, door deze reis te maken, te genezen. Of te bidden en te biechten in de Kathedraal voor zieken, achtergebleven in het thuisland.
Wij ondernamen de reis om van de natuur te genieten, mensen te ontmoeten met hetzelfde doel en iets van het "spirituele" te ervaren wat deze reis beslist met zich mee zou brengen.
Eind 2003 hakten we de knoop door en besloten in april 2004 te vertrekken. Een en ander had nog wel wat haken en ogen. Waar laat je de hond gedurende 6 weken. Wie past er op onze boerderij welke toch ook die tijd leeg staat en wie verzorgt onze drie katten? Maar ook daar kwam een oplossing voor. De hond, onze Ierse Setter Hunter ging naar een pension, de buurtjes zouden ons huis in de gaten houden evenals onze kinderen die ook voor de katten zouden zorgen.
We besloten eind april te vertrekken. Het weer is dan nog redelijk, niet te warm en niet te koud hoewel we temperaturen van 's ochtends 7 % en overdag 33 % zouden meemaken.
Onze fietsen, Koga's, hadden we voor het vertrek goed laten nakijken. Nieuwe achterbanden, remblokjes enz. Dat deze zo gauw zouden slijten hadden we niet verwacht, want in St.Jean Pied de Port, zo'n 1600 km verder moesten deze weer vervangen worden.
Geld namen we niet mee, behalve 200 euro voor de eerste onkosten. Overal kon je geld uit de muur halen en eventuele hotels betalen met onze creditkaart. De bagage werd zorgvuldig uitgezocht. Wat wel en wat niet mee te nemen. Men had ons al gewaarschuwd: "Neem niet te veel mee, anders kom je de Pyreneeën niet over". Die onderbroeken met zeem, drie hemden, drie blousen, drie paar sokken, wat handdoeken en een regenjas was alles wat we meenamen. In de voortassen de drie boekjes van St. Jacob, een spelletje en een brander met wat pannetjes. Achteraf hadden we die wel thuis kunnen laten, want de brander hebben we een keer gebruikt (en in een hotel aan een meisje weggegeven die er ontzettend blij mee was) en een spelletje hebben we hooguit 2x gedaan. Voor de Pyreneeën zouden we ook mijn voortassen terugsturen, want elke kilo was er een te veel.
En zo begonnen wij, redelijk goed voorbereid, aan onze tocht naar Santiago de Compostela, 2500km verder, nagestaard door vele vrienden met hun eigen gedachten: "Die zijn gek. Dat halen ze nooit!"
Om de drie dagen zouden we naar huis bellen om de kinderen van onze tocht op de hoogte te houden. Het werd elke dag en zo ontstond Wouter zijn dagelijkse verslag aan vrienden en familieleden, wat, aangevuld met onze ervaringen, hier voor u ligt.