[top.htm]

[left.htm]

Dag 20 -  St. Severe - St.Aulaye 18km

Donderdag 13 mei 2004

Na 15 km gefietst te hebben, viel/sprong de ketting van Pa zijn fiets eraf. Hoewel hij deze er zelf op heeft weten te krijgen, kraakte het daarna wel gewoon aan alle kanten verder. Een verdere inspectie leverde op dat er een spaak gebroken was, en, gezien de mate waarin de fiets belast is (ook al is Pa 6 Kg afgevallen) moest dit toch even gerepareerd worden. In St. Aulaye zijn ze naar een fietsenmaker gegaan, maar de plaatselijke fietsenmaker had geen (althans de juiste) spaken. Er was een vriendelijke meneer die heeft Pa naar een dorpje 13 km verderop gebracht. Aldaar werd de spaak gerepareerd. Met het wiel + de nieuwe spaken in de auto terug naar St. Aulaye alwaar de plaatselijke fietsenmaker het wiel er weer in kon zetten. Daar bleek vervolgens dat de spaken niet goed waren uitgelijnd of i.d., hoe dan ook, er zat nu een kronkel in zijn band. Een nieuw aanbod kwam om het wiel naar een fietsenmaker in de stad te brengen, maar ja, dan zou deze niet voor 17:00 weer terug zijn. Helaas konden Pa & Hermien niet veel anders, en dus zat er niet veel anders op dan alsnog een rustdag te nemen...

Gelukkig is de fiets ondertussen weer gerepareerd, dus morgen gaan ze alsnog Branne proberen te bereiken.

Het telefoonnummer waar ze nu zitten: 00-33-533-904295.

Verslag Hans

Goed geslapen en met Hermien gaat het weer een stuk beter. Het is trouwens een taaie, niet kapot te krijgen. Petje af!! Na 18 km vloog voor de zoveelste keer mijn ketting eraf. Toen hij er weer op lag bleef het kraken. Wat nu weer? Spaak kapot. De plaatselijke smid kon wel een fiets repareren maar had geen spaken. En dan de vriendelijkheid van de plaatselijke bevolking. "Ik breng u wel naar de fietsenmaker", zei een dikuitziende Fransman. Achterwiel eruit en Hans met het heerschap in de auto. Ik hield mijn hart vast. Wat scheurde die kerel. Knoerde met een rotgang op elke bocht af en net wanneer ik dacht "daar gaan we", trok hij het zaakje toch weer recht. De fietsenmaker zette een nieuwe spaak in mijn achterwiel en onze dikke vriend en ik dronken in een café een pilsje.

In St. Aulaye zette de smid het wiel er weer in maar o wee, een slag in het wiel. Konden we verdikkie nog niet verder. De smid beloofde de fiets weer naar de fietsenmaker te brengen met zijn bestelbusje, maar was pas tegen 5 uur terug. Daar ging onze dag. In het hotel waar we bij een vriendelijke dame en heer wat gegeten hadden besloten we maar te blijven. Morgen was er weer een dag. Toen ik de fiets bij de smid ging halen was deze weer helemaal in orde. Kosten: houd je vast, niets!! 's Avonds de kerk bezichtigd en het kerkhof. Op elk graf staan tientallen bedankjes en gestolen wordt er blijkbaar niet, want alles stond vol. Langs een kasteel, het gemeentehuis, liepen we weer terug naar ons hotel. Daar aangekomen zagen we twee Santiagogangers. Reden 100km per dag. Nou, ze gaan hun gang maar. Of ze onderweg ook iets zien??