[top.htm]

[left.htm]

Dag 24 - Dax St. Palais 62km

Maandag 17 mei 2004

 

Vandaag de eerste valpartij... jawel... 100 meter voor het hotel...
Pap ziet het hotel... kijkt naar het hotel...
ziet een plantenbak over het hoofd en kukkelt met fiets en al de plantenbank in (en tot overmaat van ramp, ook nog in de stont).
Pa heeft wat schrammen op zijn rug... wat de staat van de fiets is weten ze nog niet, die hebben ze bij het hotel neer gezet, en eigenlijk niet eens echt bekeken...

Vandaag 62 km zuidelijker geraakt. In welke plaats ze precies zitten weet ik eigenlijk niet, maar ze zitten in ieder geval 30 kilometer voor Saint Jean Pied de Port en 40 km voor de Spaanse grens.

 

Pap wil morgen Roncesvalles (Sp) bereiken (10 km over de Spaanse grens), met daarbij een eerste klim door de Pyreneeën. Hermien weet het zo net nog niet. "Roncevalles halen we nooit; St. Pied de Port is ver genoeg". In ieder geval willen ze in St. Pied de Port nog even hun fietsen grondig laten nakijken alvorens ze de overtocht maken.

 

Momenteel zitten ze op 120 meter hoogte. St. Pied de Port ligt op 163 meter hoogte. 8 km verderop zitten ze dan op 385 meter, en dan volgt een klim van 16 km met 9% hellingen die hun tot op een hoogte van 1057 meter voert. Roncesvalles ligt vervolgens dan weer 100 meter lager.

Het telefoonnummer voor vanavond: 00-33-559-657315.

route24.jpg (247970 bytes)

 

Verslag Hans

 

's Ochtends eerst naar het postkantoor om een grote doos te halen. In het hotel propten wij daar mijn voortassen en nog wat kleine spulletjes in. De brander gaf ik aan een hotelmeisje. Zij blij en ik weer een kilo lichter. De pannenset heb ik in de hotelkamer achtergelaten. Om 11.10 vertrokken wij, eerst richting Peyrehorade en vandaar na St.Palais, toch weer meer dan zestig km verder. Door een klein straatje reden wij naar een plein waar het hotel aan lag. Daar mijn blijk op het hotel gevestigd was, zag ik de bloembak die Wouter al vermeldde, over het hoofd en daar lag ik. In de poep met de fiets schuin bovenop mij. Hermien moest er aan te pas komen om mij uit deze hachelijke situatie te redden. Gelukkig wachtte in de hotelkamer weer een heerlijk bad en het was maar goed, dat wij aan de voorkant sliepen, want aan de achterkant had ik waarschijnlijk geen oog dichtgedaan. Daar had je een prachtig uitzicht op een stelletje r.o.t-bergen, de Pyreneeën.

 

 

De volgende dag...