|
[left.htm]
| |
Dag 25 - St. Palais St.Jean Pied de Port 32km
Dinsdag 18 mei 2004
- In welk een fijn dorp wonen wij toch...
- Pap & Hermien hadden dus bagage teruggestuurd naar
Nederland. TNT Post heeft dat zaterdag geprobeerd te bezorgen, helaas, niemand thuis, en
dus een briefje in de bus dat we het af konden halen. In Doesburg wel te
verstaan, bijna 15 km verderop. Enfin, ik was vandaag vrij, en dus als eerste 's morgens
maar eens mijn beklag gedaan bij de klantenservice. "Meneer... ik vermoed dat de
bezorger slechts een verkeerd formulier in de bus heeft gedaan. Er staat wel Doesburg op,
maar het ligt volgens onze gegevens gewoon in Rheden". Mooi. Ik naar het postkantoor
in Rheden. "Pakje afkomstig van Rijnbende uit Frankrijk? Nee hoor... niet
hier...". Rheden belt het distributiepunt op: "Nee hoor, wij hebben hier niets
liggen". Rheden belt Doesburg op "Pakje van Rijnbende? Nee hoor, niet
gezien". Rheden belt de klantenservice op: "het moet bij U in Rheden
liggen". Ja fijn, maar daar ligt het dus niet... Enfin... klantenservice zou het
pakje gaan traceren en mij mobiel terugbellen. Aangezien dat terugbellen maar uitbleef,
belde ik rond het middaguur maar weer eens terug. "En? Al wat gevonden?"
- Gevonden? Wat bedoelt U? Volgens de computer zijn we naar
helemaal niets op zoek voor adres 6991 ZB - 9. Bent U iets kwijt dan? Wij weten van niets.
Oh... Nou... ga nu maar eens heeel snel zoeken dan...
- Enfin... rond 16:00 's middags werd ik gebeld door het
postagentschap in Rheden. TNT Post had toevallig net een pakje afgeleverd op het
postkantoor in Rheden, en de naam Rijnbende kwam daar nog enigszins bekend voor. Pa had
mijn telefoonnummer op het pakketje gezet, en zodoende konden zij me bellen.
|
 |
Ok. Terug naar waar het om gaat. Pap & Hermien. Ze zijn
ondertussen in St. Jean Pied de Port aangekomen. Een klein ritje van zo'n 30 km achter de
rug, en ze staan nu praktisch aan de voet van de Pyreneeën. "Als we morgen halen,
dan halen we de rest ook wel" aldus Pa. Morgen staat er een klim van zo'n 16 km
lengte op de agenda. Ze willen morgen Roncesvalles bereiken.
Verslag Hans
Om 06.40 opgestaan. We gaan naar St.Jean Pied de Port en laten daar gelijk onze fietsen
nakijken. We zitten ook met onze slaapzakken en luchtbedden. Die kunnen we in St.J
achterlaten en worden dan door Nederlanders mee teruggenomen. De tocht was prachtig, wel
weer erg zwaar. Vanaf St.Palais leidt een klim naar de "Stele de Gibraltar', het
punt, waar volgens de pelgrimsgids uit de 12de eeuw de drie grote pelgrimsroutes uit
Parijs, Vezelay en Le Puy samenkomen. Prachtige dorpjes, witte huisjes, zomaar tegen een
berghelling. Onderweg kwamen we een Nederlands stel tegen die onderweg waren naar Lourdes
en vandaar naar Italië. Bij Galzebaturo fotografeerde ik een honderden jaren oud
Jacobsbeeld. Toen ik er voor stond vroeg ik mij af hoevelen dit wel niet voor mij gedaan
hadden.
In St.Jean aangekomen vonden wij in een klein straatje de refugio met daar tegenover
het Franse Genootschap van St. Jacob. Natuurlijk verrijkten wij ons paspoort met een
prachtig stempel en togen naar de refugio aan de Rue de la Citadelle.Deze werd
geleid door een Nederlands echtpaar uit Arnhem.Wat was het daar gezellig. We mochten
gelijk meeëten en kregen te drinken. We brachten onze spullen naar de kamer waar we met
zijn achten sliepen. Eerst de fietsen naar de fietsenmaker gebracht. Die waren pas tegen
zessen klaar. Aangezien Huberta had gezegd dat we tegen de avond zouden eten vond ik die
tijd heel vervelend en dat zei ik haar ook. "Ach Hans, wat geeft dat nou, we eten
hier pas om half negen. Wen maar aan die tijd". Om zes uur de fietsen gehaald.
Allebei een nieuwe voorband en remblokjes. Kosten: 79 euro. Een band kost daar 6 euro,
hier in Nederland 4x zoveel. 's Avonds heerlijk gegeten, soep vooraf, toen een soort
pizza's met rijst en pap toe. De volgende ochtend werden we ook op een heerlijk ontbijt
getrakteerd. Aan tafel ook twee Duitsers uit Munchen, gezellig mee gekletst. Nou, we
sliepen die nacht als rozen.
De volgende dag...
|