[left.htm]
Dag 6 - St. Quentin 52 km
Donderdag 29 april 2004
 |
Een Rustdag... althans... dat was
de bedoeling... Gezien de tegenvaller van gisteren, moesten ze vandaag zo'n 50 km. inhalen om weer op schema te komen. Rond 19.30 belde pap op dat ze vandaag alsnog in Saint Quentin zijn aangekomen. Bekaf.
"Het begint nu heel erg zwaar te worden". "Het zijn hier allemaal posbankjes".
Vanavond overnachten ze in een hotel in St. Quentin.
Deze keer maar weer eens een wat grotere landkaart, opdat we een idee krijgen van waar Pa & Hermien momenteel ergens uithangen. |
Verslag Hans
Hermien voelde zich die ochtend belabberd. De halve nacht niet geslapen. Maar ze zette toch door. De tocht begon met regen. Overschoenen en regenjassen aan. Toen het ophield met regenen was de reis prachtig. Wel veel heuvels en onze gemiddelde snelheid was 9 km. En natuurlijk liep die rotketting er weer af. Een Franse jongen in Joncourt met zijn meer dan 80jarige overbuurman hebben ons geholpen en de ketting er weer op gekregen. Toen ik de goede man wilde betalen werd hij erg boos. Hoe kon ik dit willen. Vanuit Santiago heeft Hermien hem, Jacques Carpentier, een kaart gestuurd. Rond 10 over vier kwamen we in St Quentin aan. Eerst weer naar het toeristenbureau voor een stempel en we logeerden die nacht in hotel Le Florence. Laten Bas en Toos nou ook naar dit zelfde hotel komen. We zijn verder niet met hun opgetrokken.